Konwencja Waszyngtońska (CITES)

Geneza, cele i struktura
CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora), Międzynarodowa Konwencja o Handlu Gatunkami Zagrożonymi Wyginięciem, tzw. Konwencja Waszyngtońska - to umowa międzynarodowa, której celem jest ochrona dziko występujących populacji zwierząt i roślin gatunków zagrożonych w skali świata wyginięciem poprzez kontrolę i ograniczanie międzynarodowego handlu żywymi zwierzętami i roślinami, rozpoznawalnymi ich częściami i produktami pochodnymi, takimi jak np.: wyroby skórzane, drewniane, instrumenty muzyczne, kości, muszle, nasiona, produkty żywnościowe lub medyczne. CITES przewiduje różne stopnie ochrony dla ponad 30 tys. gatunków zwierząt i roślin. Obowiązuje dzisiaj w ponad 160 krajach. Została sporządzona w Waszyngtonie, w dniu 3 marca 1973 roku, a Polska ratyfikowała ją w 1989 roku.

Dlaczego powstała Konwencja?
Przyczyną ustanowienia Konwencji CITES jest rosnące zagrożenie dla występowania w warunkach naturalnych wielu gatunków fauny i flory. Szacuje się, że handel ginącymi gatunkami przynosi w skali świata miliardy dolarów zysku, co wg danych Interpolu, plasuje to zjawisko na drugim miejscu po handlu narkotykami i bronią. Proceder, który obejmuje setki milionów okazów roślin i zwierząt, jest obok niszczenia naturalnych siedlisk największym niebezpieczeństwem dla przetrwania większości dzikich gatunków. Zjawisko to ma również swoje konsekwencje społeczne. W efekcie nadmiernej eksploatacji i niekontrolowanego handlu ginącymi gatunkami mieszkańcy państw rozwijających się tracą środki do życia, żywność i artykuły medyczne. Wycinanie lasów tropikalnych sprzyja nękającym Ziemię zmianom klimatycznym. Dlatego ochrona różnorodności biologicznej, w tym gatunków dzikich roślin i zwierząt, stała się przedmiotem międzynarodowej współpracy.

Zapisy Konwencji
Mechanizm działania Konwencji polega na poddaniu międzynarodowego handlu dzikimi gatunkami odpowiedniej kontroli. System kontroli przewiduje, że import oraz eksport (reeksport) gatunków objętych konwencją możliwe są jedynie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń lub świadectw. Gatunki te zostały zamieszczone w trzech załącznikach Konwencji:

• Załącznik nr 1 zawiera listę gatunków zagrożonych wyginięciem. Obrót okazami tych gatunków stanowi przedmiot szczególnie ścisłej regulacji i dopuszczony jest jedynie w wyjątkowych okolicznościach (nigdy do celów komercyjnych).
• Załącznik nr 2 obejmuje gatunki, którym wymarcie obecnie nie zagrała, jednak mógł się znaleźć w niebezpieczeństwie, jeżeli obrót okazami tych gatunków nie będzie przedmiotem ścisłej regulacji.
• Załącznik nr 3 zawiera gatunki, w stosunku do których handel został poddany kontroli na wniosek chociaż jednej ze stron konwencji.

---

www.wwf.pl