Anyphaena accentuata (WALCKENAER, 1802; Motacz)
-rodzina: Anyphaenidae (blisko spokrewniony z aksamitnikowatymi – Clubionidae)


Wygląd
Pająk długości 6-9mm. Odwłok: Charakterystyczny, owalny/elipsoidalny, jednak nieznacznie szerszy w przedniej części i od połowy zwężający się ku tyłowi, czym przypomina młodą szyszkę (bardzo frywolne porównanie). Żółtobrązowy z 3 specyficznymi plamami na grzbietowej, zwężającej się już, części odwłoka. Ułożone są w następujący sposób: dwie, mniej lub bardziej równoległe będą zwrócone do siebie podłużne plamy bliżej przedniej części odwłoka i dwie zwrócone ku sobie do środka linii symetrii odwłoka za nimi, tworzących niejako znak ^. Cały wzorek przypomina trochę znak: >> . Koniec odwłoka ciemniejszy, wyraźnie odznaczający się. Pośrodku spodniej strony odwłoka znajduje się przetchlinka tchawek, która u innych pająków jest prawie niewidoczna – to charakterystyczny element rozpoznawczy gatunku A. accentuata. Głowotułów: niemal okrągły, jednakże z wyraźnie wysklepionym wzgórkiem ocznym. Wysklepienie jasne, wokół ciemniejsza, brązowa obwódka z jasnymi wcięciami lub odgraniczonymi plamkami. Nogi: długie, dość masywne, jasne: żółtobrązowe, z ciemnymi kropkami i wyraźnymi kolcami/włoskami .

Występowanie
Europa do Centralnej Azji. Występuje na swoistych terenach całej Polski – niemal wszędzie bardzo liczny. W lasach i na ich obrzeżach, skrajach. Na korze drzew i w szczelinach, pęknięciach, poza tym na krzewach – pająk średniego piętra lasu.

Biologia
Gatunek ten tworzy specyficzne sieci, rozścielając pajęczynę między liśćmi lub korą w jej pęknięciu, co przedstawia zdjęcie w załączniku. Samce potrafią wydawać wyjątkowe dla gatunku, słyszalne dla ludzkiego ucha dźwięki przez wibrowanie odwłokiem, po to by zachęcić samicę do kopulacji. Samica pilnuje kokonu w oprzędzie z pajęczyny, który to tworzy w szczelinach drzew, pęknięciach kory. Zimuje również w szczelinach drzew itp. Wielce prawdopodobne jest, że mimo iż nie potrzebuje w tym czasie pokarmu to jednak A. accentuata może coś zimą upolować. Mianowicie napotkać może ona larwy – gąsienice motyli miernikowców (Geometridae) i zgodnie z wszelkimi przypuszczeniami mogą one stać się zimowym posiłkiem motaczy.


Źródła: Internet
* http://www.xs4all.nl/~ednieuw/Spiders/spidhome.htm
* http://jorgenlissner.dk/Default.aspx
- H. Bellmann: "Pająki", konsultacja naukowa (podziękowania dla prof. dr. hab. W. Staręgi).