INFORMACJE OGÓLNE

Nazewnictwo
-Nazwa łacińska: Ephebopus murinus,

 

-Nazwa polska: brak

-Inne nazwy: Skeleton Tarantula, Yellow Knee Skeleton

Wygląd i wielkość
Osiągają wielkość ciała 5-6cm a rozpiętość odnóży 12-14cm. Karapaks ptasznika jest jasno- żółto - beżowo podpalany z lekkim dodatkiem czerni. Odwłok aksamitny, czarno-brązowy. Uda pająka są czarne, dalsze segmenty nóg także, lecz z dodatkiem ciemnego brązu z (równoległymi do odnóży) podwójnymi, białymi liniami rozpoczynającymi się na wysokości rzepki. Samce tego gatunku są podobnie ubarwione - charakteryzuj? się jednak sporą ilością pomarańczowo-żółtych włosków na odwłoku i nogach. Istnieje odmiana "dark" tego gatunku: pająk jest zupełnie czarny (wraz z karapaksem); odcinają się wciąż jednak wyraźnie, żółto-białe linie na odnóżach.

Długość życia
Samice mogą dożywać 15 lat samce znacznie krócej giną ok. rok po ostatniej wylince.

Występowanie i biotop

W naturze występuje w Gujanie Francuskiej,Gujanie Brytyjskiej i niektórych częściach Brazylii. Pająk zamieszkuje dolne piętro lasów deszczowych, żyje w gniazdach zbudowanych przez siebie na ziemi.

Cechy szczególne i ciekawostki
Jest to bardzo szybki i niezrównoważony ptasznik. Odradzany początkującym. Należy być szczególnie ostrożynm podczas wykonywania działań w terrarium.



WARUNKI HODOWLI

Terrarium
Optymalne wymiary terrarium, dla dorosłych ptaszników z rodzaju Ephebopus, wynoszą 30cm x 30cm x 25cm (dł. / szer. / wys.). Z racji prowadzenia podziemnego trybu życia, potrzebują one około 10-ciocentymetrowej warstwy podłoża. Najlepiej nadaje się włókno kokosowe, torf lub mieszanka tych dwóch substratów, ponieważ mają one największe właściwości sorpcyjne. W terrariach otwieranych od przodu, przednia szybka ograniczająca przestrzeń na podłoże musi być wyższa niż standardowa. Musi ona mieć co najmniej 10 cm wysokości, aby podłoże nie wysypywało się przez wentylację i przednią szybkę. W terrariach otwieranych od góry już nie ma z tym problemu. Niedorosłe osobniki trzymamy w pojemnikach adekwatnych do rozmiarów ciała, począwszy od pojemników po kliszach, skończywszy na dużych pojemnikach na żywność i popularnych FaunaBox`ach. Pamiętajmy, aby pojemnik z ptasznikiem był umiejscowiony w zacienionym i spokojnym miejscu, z dala od bezpośrednich promieni słonecznych, nadmiernych drgań akustycznych i zawirowań powietrza. W przeciwnym wypadku pająk narażony będzie na wysuszenie lub ciągły stres, który wpływa na wzrost agresji, a czasem nawet prowadzi do śmierci. Ciężkie, niezabezpieczone dekoracje (kamienie, korzenie) nie powinny się znaleźć w terrariach ptaszników podziemnych, do których zalicza się cały rodzaj Ephebopus. Stanowią one bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia ptasznika, gdyż może dojść do podkopania się pod dekorację i zawalenia tunelu pająka. Również niewskazane są naturalne rośliny, gdyż pająki mają tendencję do podgryzania roślin i przemeblowań. Najczęściej okazy flory marnieją w terrarium ptaszników.

Ogrzewanie i oświetlenie
Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 wat. Można oczywiście zastosować mocniejszą - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba, więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie. Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności. Jeśli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 wat jest zupełnie wystarczająca.

Temperatura i Wilgotność
Temperatura powinna wynosić ok. 25-27 C z nocnym spadkiem, wilgotność powinna być wysoka 80-90%.

Żywienie
Młode karmimy wylęgiem świerszcza, młodymi karaczanami, krojonymi mącznikami oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki, co zapobiega zakopywaniu się ich w podłożu. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - karaczany, świerszcze, szarańczę, drewnojady. Trzeba pamiętać, że jako ptaszniki nadrzewne, preferują ruchliwy pokarm - najlepiej latający. Pełzające „ robactwo” (mączniki, drewnojady, pinki) często pozostaje niezjedzone, choć w przypadku młodych osobników ciężko o wyeliminowanie tych owadów z jadłospisu pająka. Raz na jakiś czas można podać oseska lub malutką myszkę. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie a nie podstawą diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów i innych mogących zrobić pająkowi krzywdę (inne pająki, osy itp.) oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze. Bardzo chętnie zjadane są także ćmy i muchy.

ROZPOZNAWANIE PŁCI
Samice są większe i znacznie mocniej zbudowane niż samce. Osobniki męskie mają długie nogi, są mocniej owłosione. Ubarwienie obu płci różni się dość wyraźnie. Samce są bardziej rudawe i maja słabiej widoczne charakterystyczne dla tego gatunku pręgi na nogach, mają haczyki na pierwszej parze nóg i narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedojrzałych osobników, po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej.

ROZMNAŻANIE
Dość proste. Para zazwyczaj chętnie i spokojnie kopuluje, wewnątrz lub przed gniazdem samicy. Samica może zaatakować samca jeśli na dłuższy czas zostawimy go w terrarium. Kokon jest budowany po 6-10 tygodniach, zawiera od 80-200 jaj. Młode wylegają się po około 4 tygodniach, i przechodząc dalszy rozwój stają się w pełni rozwiniętymi pająkami po 5-7 tygodniach. Po odebraniu kokonu samica może po około 6-8 tygodniach zbudować kolejny kokon najczęściej z mniejszą liczbą jaj.

Zasady oceniania [zobacz]
Ocena:

Polecany dla doświadczonych hodowców.