WAŻNE: NA NASZYCH STRONACH STOSUJEMY PLIKI COOKIE
Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym, na co wyrażasz zgodę. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.
Więcej o "Polityce prywatności!

Poświęć chwilę i zarejestruj się: kliknij tutaj aby rozpocząć rejestracje w kilku prostych krokach.
BTS Kilka uwag i obserwacji przy rozmnażaniu Xenesthis immanis
Like Tree3przydatnych postów
  • 2 napisany przez Ziolcz
  • 1 napisany przez JmLoVeR

Wątek: Kilka uwag i obserwacji przy rozmnażaniu Xenesthis immanis

Pokaż wyniki od 1 do 5 z 5
  1. #1
    Emeryt Awatar Ziolcz
    Dołączył
    lip 2008
    Płeć
    Skąd
    Wrocław/Giżycko
    Wiek
    26
    Postów
    493

    Kilka uwag i obserwacji przy rozmnażaniu Xenesthis immanis

    Kilka uwag i obserwacji przy rozmnażaniu Xenesthis immanis
    Ray Gabriel

    BTS 2013 28/3


    Wstęp

    Aktualnie istnieją trzy skatalogowane gatunki przez Platnick’a. Do 2013 roku w rodzaju Xenesthis wyróżniamy: X. immanis (Ausserer, 1875), X. intermedia (Schiapelli & Gerschman, 1945) oraz X. monstrosa (Pocock, 1903). Chociaż w obrocie hodowlanym wyróżniamy pięć odmian – X. immanis "short/long haired", X. intermedia, Xenesthis sp. blau oraz Xenesthis sp. hell (blau – niem. niebieski; hell – niem. jasny).




    Zdjęcie 1 Zdjęcie 2


    Identyfikacja

    Za wyjątkiem Xenesthis sp. blau, który jest charakterystyczny ze względu na jego niebieską barwę oraz w pełni ubarwiony karapaks (zdjęcie 1.). Xenesthis sp. hell jest łatwo rozpoznawalny za młodu poprzez jego delikatnie ubarwione nogi (zdjęcie 2.), kiedy reszta gatunków ma ciemno szare odnóża. W hodowlach komercyjnych odróżnia się X. intermedia od X. immanis poprzez włoski na odwłoku; osobniki X. intermedia posiadają je wyprostowane i skierowane w tył - w kierunku kądziołków (zdjęcie 3.), gdy włoski osobników X. immanis są kręcone i krótsze (zdjęcie 4.), tym samym nadając niechlujny wygląd odwłokowi. Dwie wcześniej wspomniane formy X. immanis można odróżnić od siebie przez poddanie ich szczegółowym badaniom spodniej części uda; przy formie „long-haired” są długie (zdjęcie 5.), w przypadku innych form są krótsze (zdjęcie 6.). Różnica między tymi formami jest nieznaczna i jedynie dokładne porównanie wylinek (po jednej z każdej z form) może pokazać wyraźne różnice. Umieszczanie końcówki skalpela, kleszczy lub paznokcia pod włos każdego z nich pokaże odchylenie w długości (Dirk Wienmann pers.com). Kiedy to już jest za nami, różnica wydaje się dość wyraźna (przepraszam, nie posiadam żadnego zdjęcia by to pokazać). Tych dwóch form nie hoduje się razem (Dirk Wienmann pers.com). Niestety kwalifikowanie ich jest rzadko spotykane po zakupie, jeżeli w ogóle. Można to łatwo zaobserwować w drobnych ogłoszeniach na różnych stronach, kiedy to sprzedawca oferuje gatunek X. immanis bez określenia jego formy. Aczkolwiek może to być skutkiem tego, że sprzedający nie wiedział sam jaką formę kupuje lub już tego nie pamięta. Tutaj odnoszę się do identyfikacji w handlu zwierzętami. Spędziłem mało czasu na taksonomii X. immanis przez fakt, że nie znajdują się w obszarze moich badań. Nieznane są dla mnie poruszane powyżej aspekty odróżniania gatunków lub form w zakresie ich poprawności klasyfikacji taksonomicznej. Nie zmienia to faktu, że mogą okazać się bardzo przydatne przy hodowaniu danych form i/lub gatunków w ramach hobby. Następujący raport z rozmnożenia dotyczy X. immanis "long haired".



    Zdjęcie 3 Zdjęcie 4


    Zdjęcie 5 Zdjęcie 6




    Warunki

    Moja wolna samica była trzymana w olbrzymim terrarium - pierwotnie przystosowanym do chowu Theraphosa blondi (Latreille, 1804) (Gabriel, 2003). Terrarium było podzielone od frontu, tak by zapewnić jeden wilgotny obszar a drugi wysuszony. Duży półmisek z wodą został umieszczony w frontowej części i dopuszczalną ewentaualnością było przelewanie się wody z niego, co powodowało nawilżanie frontowej części. W „Gabrielu” (2003), mech torfowy był użyty jako podłoże, ale ja postanowiłem zamienić je na włókno kokosowe, które na dłuższą metę jest lepszym rozwiązaniem. Terrarium znajdowało się na środkowej półce w gablotce, która była podgrzewana na tyłach gablotki przez dwie duże maty grzewcze kontrolowane termostatycznie między 25,5C a 26,5C. Tym samym nadając im nieduże nachylenie temperatur do około 14C w kierunku frontowej części - w zależności od ogólnej sezonowej temperatury pokojowej. Najwyższa półka była najmocniej ogrzewana, gdy najniższa była ogrzewana jedynie od tyłu połową maty grzewczej.

    Dopuszczanie

    30 stycznia 2005 roku wyliniała samica a samiec tej samej formy, który był świeżo po napełnianiu bulbusów, został dostarczony mi przez Guy Tansley’a. 18 marca 2005 roku samiec został wpuszczony do terrarium samicy. Po stukaniu samca w przednią część kryjówki, samica wyszła i ruszyła w kierunku frontu terrarium. Samiec nadal stukał i wibrował siecią samicy, zbliżając się do niej od boku. Samica powoli obróciła się w kierunku samca, podnosząc się i tym samym pokazując samcowi chęć do kopulacji. Dopuszczenie zakończyło się bez przykrych incydentów. Samica pozostała w miejscu, a samiec stopniowo wycofywał się. Samica była porządnie nakarmiona dużymi osobnikami karaczanów oraz rozmrożonych osesków mysich, których nie chciały zjeść moje węże. Podłoże w terrarium zaczęło się wysuszać przez temperaturę, dlatego 10 czerwca przeniosłem ją na dolną, chłodniejszą półkę oraz zwilżyłem frontową część terrarium. Niższa temperatura i skok wilgoci możliwe, że nadały wrażenie okresu deszczowego. 10 dni później, tj. 20 czerwca 2005 roku, zaobserwowałem samicę wykopującą podłoże spod swojego gniazda. Później, 24 czerwca, było można zobaczyć ją z kokonem.
    17 lipca 2005, kokon został odebrany do sztucznego inkubatora. Ponad 80 jajek (zdjęcie 8.) zostało usuniętych z kokonu, a następnie umieszczono je w inkubatorze (Gabriel, 2005). Po kilku następnych dniach jajka zaczęły przeistaczać się do formy prelarwalnej, ale nie tylko to zaczęło się rozwijać; pleśń zaczęła pojawiać się na formach prelarwalnych. Na dniach zaczęły umierać prelarwy w wyniku ataku pleśni pomimo tego, że zakażone prelarwy zostały usunięte. W efekcie końcowym żadne z młodych nie przeżyło. Patrząc wstecz na te niepowodzenie i kilka innych ale podobnych, mogę tylko przypuszczać, że ten typ sztucznego inkubatora nie nadaje się dla pewnych gatunków Aphonopelma, Sericopelma i kilku innych gatunków azjatyckich – wszystkich tych, których zawartość kokonów umarła z tego samego powodu. Z perspektywy czasu, sztuczny inkubator Gabriel (2004) mógłby się sprawdzić, gdyby został odrobinę inaczej zaprojektowany, nie zapominając przy tym o zwiększeniu ilości otworów wentylacyjnych.


    Zdjęcie 7 Zdjęcie 8


    Źródła:

    - Gabriel, R. 2003. Notes on the husbandry and captive breeding of Theraphosa blondi. Journal of the British Tarantula Society, 18 (2): 54–57.
    - Gabriel, R. 2004. Artificial incubation and the care of nymphs. Journal of the British Tarantula Society, 19 (2): 38–41.
    - Gabriel, R. 2005. An improved method of artificial incubation. Journal of the British Tarantula Society, 20 (4): 123–125.
    - Platnick, N. I. 2013. The world spider catalog, version 13.5. American Museum of Natural History, online at The World Spider Catalog, V14.5 by N. I. Platnick Š 2000 — 2014 AMNH

    Tłumaczenie: Ziolcz
    Prawa autorskie: British Tarantula Society
    Ostatnio edytowane przez Ziolcz ; 12-03-15 o 15:32
    JmLoVeR i ThommoX uważacie to za przydatne.

  2. #2
    Awatar JmLoVeR
    Dołączył
    maj 2012
    Płeć
    Skąd
    Lublin
    Wiek
    23
    Postów
    318
    Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!
    Ostatnio edytowane przez JmLoVeR ; 12-03-15 o 22:16
    ThommoX uważa to za przydatne.

  3. #3

    Dołączył
    lip 2015
    Płeć
    Postów
    1
    Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!

  4. #4

    Dołączył
    sie 2015
    Płeć
    Postów
    1
    Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!

  5. #5
    Awatar CzarnyKruk82
    Dołączył
    sty 2011
    Płeć
    Skąd
    Nawie
    Postów
    66
    Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!
    "Co nie zmienia faktu że długie włosy to raczej kobiecą cechą"
    Takie zdanie może napisać tylko "geniusz"
    FUCK OFF MP3

Informacje o wątku

Użytkownicy przeglądający ten wątek

Aktualnie 1 użytkownik(ów) przegląda ten wątek. (0 zarejestrowany(ch) oraz 1 gości)

Podobne wątki

  1. Xenesthis immanis
    Przez marekstawczyk21 w dziale Rozpoznawanie płci
    Odpowiedzi: 6
    Ostatni post / autor: 22-06-11, 16:06
  2. Xenesthis immanis
    Przez The_head w dziale Rozpoznawanie płci
    Odpowiedzi: 7
    Ostatni post / autor: 10-03-11, 21:49
  3. Xenesthis immanis L5
    Przez Mr.Maestro w dziale Rozpoznawanie płci
    Odpowiedzi: 3
    Ostatni post / autor: 25-02-11, 18:42
  4. Xenesthis immanis
    Przez pieczyk111 w dziale Arachnea - od zaciekawienia do pasji
    Odpowiedzi: 7
    Ostatni post / autor: 24-09-09, 21:32

Zakładki

Zakładki

Uprawnienia umieszczania postów

  • Nie możesz zakładać nowych tematów
  • Nie możesz pisać wiadomości
  • Nie możesz dodawać załączników
  • Nie możesz edytować swoich postów
  •