WAŻNE: NA NASZYCH STRONACH STOSUJEMY PLIKI COOKIE
Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym, na co wyrażasz zgodę. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.
Więcej o "Polityce prywatności!

Poświęć chwilę i zarejestruj się: kliknij tutaj aby rozpocząć rejestracje w kilku prostych krokach.
Strona Główna Serwisu Arachnea.org - Ceratogyrus darlingi Pocock, 1897
  • Ceratogyrus darlingi [Pocock, 1897]

    INFORMACJE OGÓLNE



    Dorosła samica. Zdjęcie autorstwa Michal302.


    Dorosły samiec. Zdjęcie autorstwa Michal302.


    Młody osobnik. Zdjęcia autorstwa Litwina.


    Nazewnictwo

    Nazwa łacińska: Ceratogyrus darlingi
    Nazwa angielskie: Rear Horned Baboon, African Horned Tarantula.
    Synonim: Ceratogyrus bechuanicus

    Wygląd i wielkość

    Dorosła samica osiąga 5-6 cm długości ciała i do 15 cm rozpiętości odnóży. Odwłok pająków z tego gatunku jest szaro-beżowy, pokryty ciemnobrązowymi cętkami, układającymi się w charakterystyczny wzór. Uda (łac. femur) są koloru ciemnego brązu i beżu porośnięte są również długimi włoskami, dalsze segmenty odnóży ubarwione są podobnie jak odwłok. Za centralna częścią karapaksu (w stronę odwłoka) znajduje się charakterystyczny dla większości ptaszników z rodzaju Ceratogyrus spp. róg, u Ceratogyrus darlingi jest stosunkowo długi i mocno przechylony w tył. Od miejsca, w którym on wyrasta rozchodzą się we wszystkich kierunkach szare, beżowe i czarne promienie. Jeżeli chodzi o funkcje wyrostka w centralnej części karapaksu w kształcie rogu jest to swoistego rodzaju zaczep mięśni oraz innych narządów wewnętrznych róg pojawia się zazwyczaj około 5-6 wylinki.


    Długość życia

    Samice żyją kilkanaście lat, natomiast samce po ostatniej wylince żyją około 12 miesięcy.


    Występowanie i biotop

    Występuje w Afryce południowo-wschodniej. Zamieszkuje centralną i wschodnią część Zimbabwe oraz cały Mozambik. Za dnia przesiaduje w swoich norkach lub w gniazdach między kamieniami, pająki wykazują aktywność nocną. Najbliższy teren nory oplatany jest zazwyczaj sporą ilością pajęczyny która ma za zadanie przekazywać drgania potencjalnych ofiar do ptasznika. Zamieszkuje tereny o suchym klimacie takie jak np. sawanny.



    Dystrykt Mutare w Zimbabwe - naturalne środowisko C. darlingi. Źródło: http://www.panoramio.com/photo/16371054



    Cechy szczególne i ciekawostki

    Ceratogyrus spp. - pomimo przynależności do podrodziny Harpactirinae preferuje nieco odmienne warunki terrariowe. Otóż lubi kopać tunele pod ziemią, co prawda nie tak okazałe jak to ma miejsce w przypadku podrodziny Ornithoctoninae, ale również spore. W dodatku z zewnątrz gniazdo oplatane jest sporą ilością pajęczyny. Ceratogyrus darlingi to gatunek z natury charakteryzujący się zachowaniem defensywnym, i w razie zagrożenia będzie starał się odstraszyć napastnika prezentując postawę obronną, która wchodzi w interakcje ze strydulacją, jednakże zawsze w miarę możliwości ptasznik ten będzie starał ratować się ucieczką. W 2008 Ceratogyrus bechuanicus został uznany za młodszy synonim Ceratogyrus darlingi.


    WARUNKI HODOWLI

    Terrarium

    Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/30/25 (dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mogą zostać przegryzione.
    Jako podłoża używamy włókna kokosowego lub ich mieszanki piasku i włókna/torfu. Grubość podłoża powinna wynosić ok. 5- 7 cm, co umożliwia pająkowi kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności.

    Polecane żywe rośliny do terrarium:
    - sukulenty bez kolców
    - skrytokwiat (Cryptanthus)
    - wężownica (Sansewieria)



    Nietypowy wystrój terrarium autorstwa taliban27.


    Temperatura i wilgotność

    Wilgotność powinna się mieścić w przedziale 60-70%, jednak krótkotrwałe zmiany nie powinny zaszkodzić starszym osobnikom. Z racji tego, że jest to ptasznik afrykański temperatura powinna wynosić 25-28*C. W nocy może spadać o parę stopni.
    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czego używać do ogrzewania i oświetlania w terrarium - przeczytaj ten artykuł: Ogrzewanie i Oświetlanie.



    Żywienie

    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czym karmić ptasznika przeczytaj artykuł: Żywienie.


    ROZPOZNAWANIE PŁCI

    Dorosłe samice są większe i masywniejsze od samców. Samce mają dłuższe odnóża, narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach (tzw. bulbusy) oraz haki znajdujące się na goleniach (łac. tibia) pierwszej pary odnóży. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej oraz na podstawie wylinki. Samce są dosyć małych rozmiarów, zazwyczaj długość ciała oscyluje w granicach 2-3 cm a ich róg jest mniejszy.



    Różnice w budowie płytki płciowej C. darlingi.


    Spermateka C. darlingi. Zdjęcie autorstwa TomekKadi.


    ROZMNAŻANIE

    Ciężko przewidzieć zachowanie samicy wobec samca, gdyż nastawienie może być różne, samice dość często przejawiają agresje wobec samców. Kokon powstaje najwcześniej po dwóch miesiącach od kopulacji, ale zazwyczaj jest to okres 3-5 miesięcy. Jaj w kokonie jest od kilkudziesięciu do ponad 150 sztuk. Młode kokon opuszczają po ok. 4 – 5 tygodniach (zazwyczaj) jako nimfy. Jeśli nie odbierzemy kokonu samicy, to maluchy przelinieją w gnieździe na L1.




    Kopulacja C. darlingi. Zdjęcie autorstwa Michal302.


    Ocena (zobacz skalę ocen)

    jad: 3
    szybkość: 3
    temperament: 3
    trudność hodowli: 3
    podatność na błędy hodowców: 3
    ocena ogólna: 15

    Polecany dla doświadczonych terrarystów.

    Źródła:
    • De Wet, J.I. & A.S. Dippenaar-Schoeman. 1991. A revision of the genus Ceratogyrus Pocock (Araneae: Theraphosidae). Koedoe 34(2): 39-68.
    • De Wet, J.I. & H.J. Schoonbee. 1991. The occurrence and conservation status of Ceratogyrus bechuanicus and C. brachycephalus in the Transvaal, South Africa. Koedoe 34(2): 69-75.
    • Ezendam, T. 1997. Successful breeding with Ceratogyrus darlingii. Journal of the British Tarantula Society 13(2): 57-59.
    • Gallon, R.C. 2001. Revision of the Ceratogyrus spp. formerly included in Coelogenium (Araneae: Theraphosidae, Harpactirinae). Mygalomorph 2: 1-20 [p. 6, f. 10-17].


    Poprawki: Obli
    satericon94, Pelsonn, EnDeZeT i 6 innych uważają to za przydatne.
  • Website Translator

  • Komunikat

    Początkujący hodowco!
    Przed rozpoczęciem zadawania swoich pytań na forum koniecznie zapoznaj się z FAQ o pająkach
    FAQ - Pytania i odpowiedzi
  • Pomoc Doraźna

    Doraźna pomoc online

    By przystąpić do Programu Mecenat i wybrać swojego Opiekuna należy zapoznać się z informacjami dostępnymi tutaj:

    Wejdź i przeczytaj
  • Programy Specjalne

    Program MECENAT

  • Kalendarz

    Czerwiec   2018
    Su Mo Tu We Th Fr Sa
    1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
  • Pomóż w rozwoju!

    Napisz do nasNapisz Artykuł
    Teksty na wysokim poziomie merytorycznym mogą liczyć na honorarium pieniężne

    Napisz do nasZgłoś błąd
    Jeśli w jakimś tekście zauważyłeś błąd zgłoś go Administracji