WAŻNE: NA NASZYCH STRONACH STOSUJEMY PLIKI COOKIE
Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym, na co wyrażasz zgodę. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.
Więcej o "Polityce prywatności!

Poświęć chwilę i zarejestruj się: kliknij tutaj aby rozpocząć rejestracje w kilku prostych krokach.
Strona Główna Serwisu Arachnea.org - Pterinochilus lugardi Pocock, 1900
  • Pterinochilus lugardi [Pocock, 1900]

    INFORMACJE OGÓLNE



    Dorosła samica. Zdjęcie autorstwa Michal302.


    Dorosły samiec.


    Nazewnictwo

    Nazwa łacińska: Pterinochilus lugardi
    Nazwa angielska Dodoma Baboon

    Wygląd i wielkość

    Samice osiągają do 5-5,5 cm długości ciała, samce o wiele mniejsze - dorosłe mają od 3-3,5 cm DC. Gatunek na pierwszy rzut oka odróżnia się od innych przedstawicieli rodzaju Pterinochilus ze względu na bardzo jasne ubarwienie - jasny beż i brąz oraz odcienie szarości. Karapaks i szczękoczułki są najjaśniejsze, odwłok i odnóża lekko ciemniejsze. Na odwłoku widać charakterystyczny czarny "nakrapiany" ornament, a u P. lugardi najbardziej zauważalne są dwie, symetryczne czarne kropki.


    Charakterystyczne "kropki" u P. lugardi. Zdjęcie autorstwa Robaka.


    Długość życia

    Samice żyją 7-12 lat, samce po ostatniej wylince żyją około 12 miesięcy.


    Występowanie i biotop

    Ptasznik ten zamieszkuje południowo-wschodnią Afrykę. Występuje w RPA, w Parku Narodowym Góry Stołowej. Żyje w norkach gęsto oplecionych pajęczyną.



    Park Narodowy Góry Stołowej. Źródło: http://www.panoramio.com/photo/8892677

    Cechy szczególne i ciekawostki

    Wyjątkowo defensywny ptasznik, zaniepokojony atakuje z ogromną prędkością, kąsa bez zastanowienia. Dysponuje bardzo silnym jadem.



    WARUNKI HODOWLI

    Terrarium

    Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/30/25(dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mogą zostać przegryzione.
    Młode osobniki trzymamy w pudełkach po kliszy lub pojemnikach na mocz. Wraz ze wzrostem przekładamy je do coraz większych "terrariów". Hodowcy stosują z powodzeniem pudełka po sałatkach, czekoladkach, wacikach do uszu, pojemniki na żywność różnych rozmiarów itp. Popularne są także faunaboxy różnych rozmiarów, które dość tanio można dostać w sklepach zoologicznych.
    Jako podłoża używamy mieszanki torfu i piasku, o grubości minimum 5 cm.

    Polecane żywe rośliny do terrarium:
    - sukulenty bez kolców
    - skrytokwiat (Cryptanthus)
    - wężownica (Sansewieria)


    Temperatura i wilgotność

    Wilgotność powinna się mieścić w przedziale 65%, jednak krótkotrwałe zmiany nie powinny zaszkodzić starszym osobnikom. Z racji tego, że jest to ptasznik afrykański temperatura powinna wynosić 26-28 stopni. W nocy może spadać o parę stopni.
    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czego używać do ogrzewania i oświetlania w terrarium - przeczytaj ten artykuł: Ogrzewanie i Oświetlanie.


    Żywienie

    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czym karmić ptasznika przeczytaj artykuł: Żywienie.


    ROZPOZNAWANIE PŁCI

    Dorosła samica zazwyczaj większa i mocniej zbudowana od samca. Samce mają dłuższe odnóża, narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach (tzw. bulbusy) oraz haki na goleniach pierwszej pary nóg. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej oraz na podstawie wylinki.


    ROZMNAŻANIE

    Dorosłe samce posiadają haki goleniowe. Kopulacja powinna być bezproblemowa, lecz najlepiej pilnować pary po wpuszczeniu samca do terrarium samicy. Kokon może być wyprodukowany nawet po 1,5-2 miesiącach od kopulacji. Samica jest w stanie wytworzyć drugi, a nawet trzeci kokon bez linienia i ponownej kopulacji. W kokonie jest ok 100-150 jajek, z czego nie zawsze wszystkim uda się osiągnąć stadium L1.


    Ocena (zobacz skalę ocen)

    jad: 4
    szybkość: 4
    temperament: 4
    trudność hodowli: 2
    podatność na błędy hodowców: 2
    ocena ogólna: 16

    Polecany dla doświadczonych hodowców.

    Źródła
    • Gallon, R.C. 2002. Revision of the African genera Pterinochilus and Eucratoscelus (Araneae, Theraphosidae, Harpactirinae) with description of two new genera. Bulletin of the British Arachnological Society 12: 201-232.
    • Messenger, P. 1988. Breeding notes and observations of Pterinochilus lugardi. Journal of the British Tarantula Society 22(2): 39-42.
    • doświadczenia własne
  • Website Translator

  • Komunikat

    Początkujący hodowco!
    Przed rozpoczęciem zadawania swoich pytań na forum koniecznie zapoznaj się z FAQ o pająkach
    FAQ - Pytania i odpowiedzi
  • Pomoc Doraźna

    Doraźna pomoc online

    By przystąpić do Programu Mecenat i wybrać swojego Opiekuna należy zapoznać się z informacjami dostępnymi tutaj:

    Wejdź i przeczytaj
  • Programy Specjalne

    Program MECENAT

  • Kalendarz

    Styczeń   2018
    Su Mo Tu We Th Fr Sa
    1 2 3 4 5 6
    7 8 9 10 11 12 13
    14 15 16 17 18 19 20
    21 22 23 24 25 26 27
    28 29 30 31
  • Pomóż w rozwoju!

    Napisz do nasNapisz Artykuł
    Teksty na wysokim poziomie merytorycznym mogą liczyć na honorarium pieniężne

    Napisz do nasZgłoś błąd
    Jeśli w jakimś tekście zauważyłeś błąd zgłoś go Administracji