WAŻNE: NA NASZYCH STRONACH STOSUJEMY PLIKI COOKIE
Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym, na co wyrażasz zgodę. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.
Więcej o "Polityce prywatności!

Poświęć chwilę i zarejestruj się: kliknij tutaj aby rozpocząć rejestracje w kilku prostych krokach.
Strona Główna Serwisu Arachnea.org - Pterinochilus murinus [Pocock, 1897]
  • Pterinochilus murinus [Pocock, 1897]

    INFORMACJE OGÓLNE

    Nazewnictwo

    Nazwa łacińska: Pterinochilus murinus
    Nazwa angielska: Mombasa golden starburst tarantula, Orange Baboon Tarantula


    Wygląd i wielkość

    Samice osiągają zróżnicowaną wielkość - od 5 do 6,5 cm długości ciała. Samiec jest stosunkowo mniejszy - dorosłe 3-4 cm DC.

    TCF (Typical Colour Form): Karapaks ptasznika jest koloru beżowego; pod włoskami widać czarne, promieniście rozchodzące się linie. Odwłok pająka również jest beżowy, na nim widoczny jest charakterystyczny czarny "nakrapiany" wzór. Uda ptasznika są trochę ciemniejsze od ciała - szare z lekkim brązowym odcieniem. Dalsze segmenty mają podobne ubarwienie.


    P. murinus TCF lub inaczej nazywany 'classic'. Zdjęcie autorstwa Michal302.


    RCF (Red Colour Form): Młode osobniki są koloru ciemnoszarego lub czarnego, z wyjątkiem odwłoku, który już za młodu jest pomarańczowy. Dorosły ptasznik w całości jest koloru intensywnie pomarańczowego. Nie ma wyraźnej różnicy w odcieniu czy nasyceniu koloru na poszczególnych częściach ciała pająka. Jedynie uda i kądziołki przędne pająka są bardzo jaskrawe - dominuje na nich mieszanka pomarańczy z krwistą czerwienią (szczególnie na tylnych odnóżach). Dalsze segmenty nóg są już w kolorze odwłoka.


    W handlu tzw. "Usambara", którą można zaliczyć do RCF. Zdjęcie autorstwa Czulo.

    UMV (Usambara Mountain Varian): To wariant kolorystyczny, który jest naturalnym połączeniem TCF i RCF. Ogólnie można uznać, że UMV kolorystycznie jest pomiędzy TCF, a RCF - nie jest zbyt beżowy, ale nie jest też pomarańczowy, najbliżej tej formie do bladożółtego. Trzeba pamiętać, że UMV to nie to samo, co jest sprzedawane jako Usambara!

    DCF (Dark Colour Form): Na karapaksie ptasznika są szarobeżowe promieniście rozchodzącymi się linie, dla których tło stanowi czarny kolor chityny. Odwłok jest beżowo-ciemnoszary z nakrapianym czarnym ornamentem. Uda i stopy pająka są czarne; natomiast dalsze segmenty jego nóg przybierają kolor mieszaniny czerni i szarości. W miejscu łączenia się ud i rzepek widnieją beżowe obwódki.


    Długość życia

    Samice żyją kilka do kilkunastu lat (zależy od 'eksploatacji samicy', czyli m.in. ilości kokonów w jej życiu), samce po ostatniej wylince żyją około 12 miesięcy.


    Występowanie i biotop

    RCF - północna Tanzania (od miasta Arusha do gór Usambara).
    TCF - Kenia i środkowa Tanzania.
    UMV - jedynie okolice gór Usambara.
    P. murinus jest bardzo rozpowszechniony w Afryce, poza wyżej wymienionymi obszarami występuje również w Angoli, Botswanie, Namibii, Zambii i Zimbabwe. Pająk zamieszkuje stepy, sawanny, lasy liściaste. Żyje w norkach gęsto oplecionych pajęczyną.



    Afryka, Tanzania okolice gór Usambara. Źródło: http://www.africaimagelibrary.com/


    Afryka, Botswana, Kalahari Game Reserve


    Tanzania, Muhesi Game Reserve. Źródło: http://www.panoramio.com/photo/51413492


    Cechy szczególne i ciekawostki


    Wyjątkowo defensywny ptasznik, zaniepokojony atakuje z ogromną szybkością, kąsa bez zastanowienia. Zdenerwowany stryduluje, czyli wydaje 'syczące' dźwięki. Dysponuje silnym jadem.



    Samica P. murinus TCF w pozycji obronnej. Zdjęcie autorstwa Michal302.

    WARUNKI HODOWLI

    Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/20/20 (dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry.
    Jako podłoża używamy włókna, piasku lub ich mieszkanGrubość podłoża powinna wynosić ok. 5-7 cm, co umożliwia pająkowi niewielkie kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności.

    Polecane żywe rośliny do terrarium:
    - suche trawy
    - sukulenty bez kolców
    - skrytokwiat (Cryptanthus)
    - wężownica (Sansewieria)



    Wystrój terrarium dla P. murinus autorstwa EnDeZeT.


    Temperatura i wilgotność

    Wilgotność powinna się mieścić w przedziale 50-65%, jednak krótkotrwałe zmiany nie powinny zaszkodzić starszym osobnikom. Z racji tego, że jest to ptasznik afrykański temperatura powinna wynosić 25-28 st. C. W nocy może spadać o parę stopni.
    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czego używać do ogrzewania i oświetlania w terrarium - przeczytaj ten artykuł: Ogrzewanie i Oświetlanie.


    Żywienie

    Jeżeli chcesz dowiedzieć się czym karmić ptasznika przeczytaj artykuł: Żywienie.


    ROZPOZNAWANIE PŁCI

    Dorosła samica zazwyczaj większa i mocniej zbudowana od samca. Samce mają dłuższe odnóża, narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach (tzw. bulbusy) oraz haki na goleniach pierwszej pary nóg. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej oraz na podstawie wylinki.



    Różnice w budowie płytki płciowej P. murinus.


    ROZMNAŻANIE

    Stosunkowo proste. Samica zazwyczaj nie jest agresywna w stosunku do samca, który może dłuższy czas przebywać w jej terrarium. Zdarzają się przypadki, kiedy samica buduje kokon zaledwie 2 tygodniach, lecz zazwyczaj jest to okres ok 6-8 tygodni od kopulacji. Jest wmurowany w ścianą oprzędu i nieprzenośny. Młodych jest około 60-200. Wylęgają się po 16-20 dniach, samodzielnymi pająkami stają się po kolejnych 3 tygodniach.
    Ze względu na różne formy barwne, powinno się łączyć ze sobą osobniki, które posiadają jak najbardziej zbliżone ubarwienie. Porównując kolor na poszczególnych częściach ciała i odnóżach (a najbardziej udach) pająka oraz kontrast między karapaksem, a odwłokiem, możemy dopasować do siebie najbardziej podobną parę. Jest to o tyle ważne, że łącząc całkowicie odmienne formy barwne, otrzymamy potomstwo "mieszane", którego kolorystyka będzie miksem danych form i nie można go już traktować jako czysty wariant kolorystyczny.




    Kokon P. murinus. Zdjęcie autorstwa Mariusz86.


    NII w kokonie. Zdjęcie autorstwa Mariusz86.


    Ocena (zobacz skalę ocen)

    jad: 4
    szybkość: 4
    temperament: 4
    trudność hodowli: 2
    podatność na błędy hodowców: 2
    ocena ogólna: 16

    Polecany dla doświadczonych hodowców.

    Źródła:
    • Gallon, R.C. 2002. Revision of the African genera Pterinochilus and Eucratoscelus (Araneae, Theraphosidae, Harpactirinae) with description of two new genera. Bulletin of the British Arachnological Society 12: 201-232.
    • Pedersen, D. 2004. Notes on Pterinochilus murinus Pocock, 1897. Journal of the British Tarantula Society 20(1): 5-6.
    • TorÁŇ, M. 2012. Copulation and breeding Pterinochilus murinus. Journal of the British Tarantula Society 27(2): 51-52.
    • doświadczenia własne i innych hodowców


    Poprawki: Obli
    Znawca Bigosu, jjacek, kaysindri i 3 innych uważają to za przydatne.
  • Website Translator

  • Komunikat

    Początkujący hodowco!
    Przed rozpoczęciem zadawania swoich pytań na forum koniecznie zapoznaj się z FAQ o pająkach
    FAQ - Pytania i odpowiedzi
  • Pomoc Doraźna

    Doraźna pomoc online

    By przystąpić do Programu Mecenat i wybrać swojego Opiekuna należy zapoznać się z informacjami dostępnymi tutaj:

    Wejdź i przeczytaj
  • Programy Specjalne

    Program MECENAT

  • Kalendarz

    Czerwiec   2018
    Su Mo Tu We Th Fr Sa
    1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
  • Pomóż w rozwoju!

    Napisz do nasNapisz Artykuł
    Teksty na wysokim poziomie merytorycznym mogą liczyć na honorarium pieniężne

    Napisz do nasZgłoś błąd
    Jeśli w jakimś tekście zauważyłeś błąd zgłoś go Administracji